Αντώνης Ντόνεφ – Chronos

Γνωστός για τα καλλιγραφικά του σχέδια ο Αντώνης Ντόνεφ αποτυπώνει στα έργα του μια νέα, πολυσχιδή και πολύχρωμη προσωπική θεώρηση της Γνώσης. Τα λεπτομερή σχέδια του Ντόνεφ ξεδιπλώνονται πάνω σε αρχειακό υλικό όπως μεταξύ άλλων αποκόμματα εφημερίδων, σελίδες από βιβλία, λεξικά ή εγκυκλοπαίδειες, ενώ στα πρόσφατα έργα του ενσωματώνονται και ζωγραφικά σχέδια του γιου του. 

Ο δαιδαλώδης χαρακτήρας της εικονογραφίας και ο καλλιγραφικός τρόπος σχεδίου προσδίδουν στα έργα του εξαιρετικό δυναμισμό και πολυεπίπεδη δυνατότητα ερμηνείας. Με χαρακτήρα αυτόματης γραφής, στα έργα του Ντόνεφ αποκαλύπτονται μεταξύ άλλων στοιχεία προσωπικών αναμνήσεων και συναισθημάτων, ατομικής και συλλογικής γνώσης. Τα στοιχεία αυτά προβάλλουν, συνειδητά ή ασυνείδητα μέσα από τα πολύπλοκα ζωγραφικά μοτίβα πάνω στην επιφάνεια των τυπωμένων σελίδων. Τα  κολάζ και τα σχέδια του εικαστικού δημιουργούν παλίμψηστα που κρύβουν αλλεπάλληλα επίπεδα ιστοριών, ένα παράλληλο σύμπαν συμπυκνωμένης γνώσης και πληροφορίας, η ερμηνεία των οποίων έγκειται κάθε φορά στην προσωπική ανάγνωση του θεατή.

Με τη νέα του σειρά έργων που παρουσιάζεται στην ατομική έκθεση στην γκαλερί Καλφαγιάν, ο καλλιτέχνης πραγματεύεται την πολυπλοκότητα της έννοιας του ‘Χρόνου’. Όπως παρατηρεί ο ίδιος:

«Ο χρόνος είναι κάτι το σχετικό. Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να τον προσδιορίσω στην τρισδιάστατη πραγματικότητα την οποία αντιλαμβάνομαι. Εκτός από τις χωρικές διαστάσεις: το ύψος, το πλάτος και το μήκος, υπάρχει και μία τέταρτη διάσταση, ο χρόνος. Αυτή τη διάσταση δεν είναι δυνατόν να την αντιληφθεί ο άνθρωπος. Μπορεί όμως να τη νιώσει αν αφεθεί στις αισθήσεις του και τα συναισθήματά του.

Η τέταρτη διάσταση, ο χρόνος, περιλαμβάνει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Αυτό ακριβώς προσπαθώ να δώσω στα νέα μου έργα: περισσότερος χρόνος συγκεντρωμένος σε ένα έργο. Η καινούρια σειρά των έργων ξεκίνησε πριν από περίπου τρία χρόνια με πολυάριθμα σκίτσα που έκανα όπου κι αν πήγαινα. Δεν είχα μια κεντρική ιδέα ή ένα συγκεκριμένο σκεπτικό, απλά ζωγράφιζα με ό,τι υλικό είχα κοντά μου, όπου κι αν βρισκόμουν.

Τελικά, αποφάσισα όλα αυτά τα σκίτσα να τα συγκεντρώσω μαζί σε ένα έργο, ανεξάρτητα απ’ το αν ταίριαζαν μεταξύ τους ή όχι. Έτσι, πιστεύω πως εισήγαγα περισσότερο την παράμετρο «χρόνος» στα έργα μου. Αυτό βέβαια, είναι κάτι που με απασχολούσε ανέκαθεν, ακόμα και στα παλαιότερα έργα μου, κάποια από τα οποία δούλευα μέχρι και δύο χρόνια. Βάζοντας όμως και το χρώμα ακόμα πιο πολύ στη δουλειά, πιστεύω οτι απελευθερώνονται ακόμα πιο εύκολα διάφορα συναισθήματα και είναι πολύ πιο εύκολο να αντιληφθεί κανείς τον χρόνο μέσα στα έργα.

Σχεδόν σε κάθε έργο υπάρχουν και σχέδια του γιου μου, Χριστοφόρου – Μάξιμου. Όφειλα να τα εισάγω στα έργα μου, επειδή τα σχέδια αυτά συνήθως γινόντουσαν παράλληλα με τα δικά μου. Άλλωστε ο γιος μου είναι κατά κάποιον τρόπο η συνέχειά μου. Πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό να ενθαρρύνουμε τη νέα γενιά να δημιουργεί και να παράγει. Ακόμα και το πιο απλό υλικό ή ένα παιδικό σκίτσο, προσδίδει κάτι το ανεπανάληπτο στο κάθε έργο αυτής της νέας σειράς. Είναι καλό οι νέοι άνθρωποι να καταλάβουν  πως ο καθένας από εμάς μπορεί να δημιουργήσει κάτι σημαντικό, αρκεί να παθιαστεί και να βάλει όλο του το είναι σε αυτό που κάνει. Από αυτή την άποψη, τα νέα έργα ίσως ενθαρρύνουν τη νέα γενιά να δημιουργήσει χωρίς φόβο».